ของประทาน:

ในสมัยพระคัมภีร์เดิมพระวิญญาณของพระเจ้าลงมาสถิตกับคนที่พระเจ้าทรงเลือกสรรเป็นพิเศษ เพื่อให้ทำภารกิจพิเศษบางอย่าง เช่น เผยพระวจนะ ทำการอิทธิฤทธิ์ รักษาโรค รับนิมิต มีความชำนาญ มีความสามารถ มีความรู้ (อพย.31:3; 1 ซมอ.10:6-7; 2 พกษ.4:32-37) ในสมัยพระคัมภีร์ใหม่พระเจ้าทรงให้ของประทานฝ่ายพระวิญญาณหลายอย่างแก่ผู้เชื่อตามที่พระองค์เห็นสมควร เช่น เผยพระวจนะ ปรนนิบัติ สั่งสอน เตือนสติ บริจาค ครอบครอง มีใจเมตตา มีสติปัญญา มีความรู้ มีความเชื่อ รักษาคนป่วย ทำการอิทธิฤทธิ์ สังเกตวิญญาณ พูดภาษาแปลกๆ แปลภาษาแปลกๆ (รม.12:6-8; 1 คร:12:5-11) พระเจ้าประทานของประทานเหล่านี้ให้แก่คริสตจักร ก็เพื่อให้กระทำพันธกิจของพระเจ้า โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงเป็นผู้ประทานให้ผู้เชื่อตามที่พระองค์เห็นสมควร ส่วนผู้เชื่อควรจะแสวงหาของประทานที่เป็นประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของคริสตจักร และใช้ของประทานทุกอย่างด้วยความรัก โดยให้องค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นผู้รับเกียรติเพียงผู้เดียว (1 คร.12:11; 13:1-3; 14:5)